| ข้อมูลทางพฤกษาศาสตร์ | ไม้พุ่ม สูง 2-5 ม. ทุกส่วนมีน้ำยางสีขาวปนเทา เปลือกเรียบ เกลี้ยง ใบเดี่ยว เรียงสลับกัน รูปค่อนข้างกลม หรือไข่ป้อม ๆ ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ หรือมีรอยหยัก 3-5 หยัก ฐานใบเว้าเป็นรูปหัวใจ เส้นใบออกจากจุดเดียวกันที่โคนใบ 5-7 เส้น ตามเส้นใบมีขนอ่อนปกคลุม ดอกสีเหลือง ออกเป็นช่อที่ยอด และตามง่ามใบ ดอกเพศผู้ และดอกเพศเมียอยู่บนต้นเดียวกัน ดอกเพศผู้ มีกลีบรองกลีบดอก 5 กลีบ ยาว 4-5 มม. กลีบดอก 5 กลีบ เชื่อมติดกันเป็นหลอด ภายในหลอดมีขน เกสรตัวผู้ 10 อันเรียงเป็น 2 วง ๆ ละ 5 อัน อับเรณูตั้งตรง ดอกเพศเมีย กลีบดอกไม่ติดกัน รังไข่ และท่อรังไข่เกลี้ยง บางทีมีเกสรผู้ฝ่อ 5 อัน ผลกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2.5 ซม. แก่จัดจะแตกเป็น 3 พู แต่ละพูมี 2 กลีบ เมล็ด รูปกลมรีสีดำ ผิวเกลี้ยง (ลีนา ผู้พัฒนพงศ์, 2530)
- ประโยชน์ทางยา
สรรพคุณและวิธีใช้ : ใบและเนื้อไม้มีรสเบื่อเมา ต้มน้ำอาบแก้ตัวร้อน แก้พิษตานซาง เมล็ดมีพิษห้ามรับประทานเพราะทำให้ถ่ายท้องอย่างแรงและอาเจียน ยางรสฝาดเมา ผสมเกลือกวาดปากเด็กแก้ลิ้นเปื่อยพุพอง เป็นฝ้าละออง (วุฒิ วุฒิธรรมเวช, 2540) |
